Józef Bielejec

Józef Bielejec, urdzony 2 lutego 1897 roku w Starachowicach, był majorem saperów Wojska Polskiego. Syn Franciszka i Joanny ze Świderków, członek POW, wziął udział w wojnie 1920 roku jako obrońca Lwowa. W latach 1921-1924 szkolił się w Szkołe Podchorążych Saperów w Warszawie, a następnie służby w stopniu podporuczika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 r. Mianowany na porucznika ze starszeństwem 1 czerwca 1921 r. w korpusie oficerów inżynierii i saperów, w 1928 r. służył w Departamencie Inżynierii Ministerstwa Spraw Wojskowych.

W latach 1929-1934 wykładał w Szkołe Podchorążych w Warszawie, a w latach 1935-1938 odbył staż pułkowy w 2 Pułku Saperów Puławskich oraz służbę w Wyższej Szkole Wojskowej i Wyższej Szkole Inżynieryjnej. W 1932 r. pracował w Szefostwie Saperów Ministerstwa Spraw Wojskowych. Mianowany na majora ze starszeństwem 19 marca 1938 r., był 22. lokatą w korpusie oficerów saperów.

W pierwszych dniach kampanii wrześniowej 1939 r. został wysłany z Modlina do Brześci wraz z grupą saperów. 16 września został wzięty do niewoli przez oddziały gen. Guderiana, przewieziony do więzienia w Brześciu, a następnie do sowieckiego obozu jenieckiego w Kozielsku. Wiosną 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w lesie katyńskim i pochowany w zbiorowej skrzyni bezimiemnej. Jego ciało zostało zidentyfikowane w 1943 r. podczas ekshumacji prowadzonych przez Niemców pod numerem 77.

Bolejec był żonaty i miał syna Jerzego. Jego oficjalnym upamiętnieniem w 2007 r. była postuumowanie na stopień podpułkownika, ogłoszone 9 listopada 2007 r. podczas uroczystości „Katyń Pamiętamy - Uczcijmy Pamięć Bohaterów”. Nazwisko ofiara zostało umieszczone na tablicach pamiątkowych w Puławach (2015 r.), Starachowicach oraz na skwerze Ofiar Zbrodni Katyńskiej w Starachowicach (2007 r.).